![]() |
![]() |
|
|
زندگــــــی و حیــــــات مــــــــن بــــــدون تـــــــو جهنـــمـــه
طعنـــــه به جنــــــت میـــــزنه قشنگیــــه صحـن و ســرات
نوکــــــریه کـــــوی تــــو شـــد واســـه دلـــم بهـونــــــه ای
زندگیـــــه بی عشــــــق تــــو مثــــــــل جهنــم میمــــونه
دیـــــوونه کجــــــا داره جـــــز در خـــــونـــــه ی حسیـــــن
از ازل تــــــــو عالمـــــــه بــــــالا مــــا دیـــــوونه بــــودیــم
دیــــــــوونه اومــــــدیم و دیوونــــــه تر بیــــــرون میـــریــم
خــــوش بحـال اونـــی کـــه مســت و دیوونه ی تو شــد
تــــــــو بیـــــابـــــون بــــلا هستیـــــه مـــا رفتــه به بــاد
اگـــــــه آرت میشـــــه از ما و دلــــت حسیـــن میخـواد
یا حسیـــــن عاشـــــق و دلبستـــه ی گیسـوی تو ام
اگه سلطــــــــان جهــــانمـــــــم کنـــــی سگـــه تو ام
کجــــــا اومــــــده سگـــــه حسیــن شـدن گناه داره؟
خــــوش بحـال اون سگی که صاحبش حسین باشه
مـــن اگر نجــس تر از ســـگ چیزی بـود اون میشدم
بـــه دو عــــــــــالم نمیـــــــدم لـــــذت دیوونگــــیمــــو
اگر هستـــــیو بـــــه من بــــدن میــــدم مـِی میگیرم
از ازل تا بـــــه ابـــــــــد فاطمــــــــی ام فاطمـــــی ام
از ازل تـــــو عالمـــــه بالـــــا گلــــم ســـــرشتــه شد
گلمــــو بــــا تربـــــت کرب و بــــلا ســــرشــــت خــدا
یــــــه روزی میـــــاد کـــه زهـــرا سگـــاشـو صـدا کنه
یه تکـــه استخـوان بده تا صبح واست پارس میکنم
اســمه مــــــن از روز ازل سگــــــه در حـــــرم بــــود |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه چهارم اسفند 1389ساعت 10:33 توسط تنها... |
|
این شعر رو از سیدجوادذاکر تقدیم می کنم به شما سروران گرامی: تمام آیه قرآن همین است به قرآن حرف یزدان اینچنین است به کوری دو چشم اهل سنت فقط حیدر امیرالمومنین است عبادت بی ولایت حقه بازیست اساس مسجدش بتخانه سازیستچرا سنی نمی خواهد بداند وضوی بی ولایت آب بازیست نماز بی ولای او عبادتیست بی وضو به منکر علی بگو نماز خود قضا کند هر آنکه نیست مایلش جفا نموده با دلش بگو دل مریض خود به عشق او شفا کند |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه چهارم اسفند 1389ساعت 10:15 توسط تنها... |
|
|
پهلوونای دو عالم اسیر یه پهلوونه همه سائلا اسیر یه کریم مهربونه
این کیه عشقش به دلا تا به ابد زده خونه این کیه که با مرامش عالم کرده دیوونه شاه من ایها الناس دلبراست و خسرو ناس عاشقا براش می خونند السلام حضرت عباس حسین وای وای وای پهلوونای دو عالم اسیر یه پهلوونه همه سائلا اسیر یه کریم مهربونه این کیه عشقش به دلا تا به ابد زده خونه این کیه که با مرامش عالم کرده دیوونه شدم دیوونه عباس عبد میخونه عباس خدا دم به دم می نازه به شفاخونه عباس قامت رعنایی داره به خدا همتا نداره هر کسی مثل اباالفضل دلبری داره بیاره حسین وای وای وای بچه بودم که مادرم حرز تو گردنم می کرد وقتی محرم می اومد پیرن سیاه تنم می کرد قامت گردون خمیده بس که قامتش رشیده چشم هستی مثل عباس دلبر زیبا ندیده گیسوی عباس عشقه مه روی عباس عشقه اگر در سجده فتادم ابروی عباس عشقه حسین وای وای وای بالاتر از بهشته روی مه رقیه شد شانه اباالفضل منزلگه رقیه جانانه شد رقیه دیوانه شد اباالفضل میخانه شد رقیه پیمانه شد اباالفضل کارم شده گدایی کار تو دلربایی از عشق روی ماهت آخر شوم فدایی حق بر دلم نوشته کوی تو صد بهشته با خاک چادر تو آب و گلم سرشته حسین وای وای وای بی بی چه با صفایی تو لیلی خدایی نیروی بازوان عباس با وفایی نامت برای زینب گردیده اسم اعظم خوانده خدا که هستی آموزگار مریم حسین وای وای وای |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه چهارم اسفند 1389ساعت 10:12 توسط تنها... |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1389 |
| نویسندگان |
|
تنها... مرتضی آرزومند کوشکی |
| پیوندها |
|
تنها... |
|
RSS
|